5مه

واو طلایی

چند سال قبل با دوست عزیزی صحبت می‌کردم و در میان حرف‌هایم از «اما» استفاده کردم. در پاسخ به من گفت: «وقتی چند جمله مثبت می‌گویی و بعدازآن یک «اما» می‌آوری، تمام آن‌ گفته‌ها کم‌رنگ می‌شود و آنچه بعد از «اما» می‌گویی برای شنونده برجسته و مهم می‌شود.» این حرف کاملاً درست بود، آن روز به همراه انتقادش پیشنهاد بهتری برای من نداشت و من هم از واو طلایی چیزی نمی دانستم.

مدتی بعد با بررسی و مطالعه درباره بازخورد دهی در ارتباطات، آموختم که به‌جای برخی کلمات ضعیف می‌توانم از جایگزین‌های مناسب‌تر آن‌ها استفاده کنم و بازخورد بهتری از یک گفتگو  داشته باشم.

یکی از این تغییرهای کوچک و تأثیرگذار، استفاده از یک واو (واو طلایی) به‌جای «اما» است. هنگامی‌که بعد از جمله‌های مثبت، از «اما» استفاده می‌کنیم، تأثیر جمله‌های مثبت را از بین می‌بریم و توجه فرد مقابلمان به جمله منفی پایانی معطوف می‌شود و به همین دلیل تمایل او به شنیدن کمتر خواهد شد. در این موارد اگر از یک «واو» به‌جای «اما» استفاده کنیم، ضمن حفظ ساختار انتقادی جمله و بدون تأثیر منفی بر شنونده، موفقیت بیشتری نصیبمان خواهد شد.

کلمه‌های شبیه به آنچه گفته شد زیاد است و در صورت علاقه به این مبحث می‌توانید درباره این قبیل کلمه‌ها و جایگزین‌هایشان بیاموزید و با استفاده از آن‌ها، بازخوردهای بهتری بگیرید.

اشتراک گذاری

درباره رضا رضائی

2 نظرات

  1. کاملا درسته, موافقم.

  2. به نکته جالبی اشاره کردید ما خیلی به ((ولی و اما)) عادت کرده‌ایم و با این کار صداقت خودمان را هم تا حدی زیر سوال میبریم.

پاسخ دهید

ایمیل آدرس شما منتشر نخواهد شد.بخش های لازم علامتگذاری شده اند *

*

©2017 تمامی حقوق برای رضا رضائی محفوظ است.